............ 

گویند که لحظه ها زود می شود دیر و ماندن در این لحظات دشوار، زمان به عقب بر نمی گردد وحتی

لحظه ای به پشت خود نمی نگرد ، آری زمان می رود و من همچنان دراولین لحظه مانده ام.

باید رفت تا به انتها رسید و چه خوب است گذراندن لحظات همراه با بهترین ترانه.

تیک...تاک این صدای زمان است ، صدایی بی دلیل ، صدایی بی پاسخ و آهنگ آخر و پایان لحظه ها.

چه زیباست صدای زمان و چه غمگین و هولناک بودن با آن

در این سکوت مرگبار صدایی نیست که پاسخ فریاد دردناک مرا بدهد ،

پس آنقدر فریاد می زنم آنقدر فریاد می زنم تا شاید صدایی از اعماق زمان فریاد مرا از

خانه ی غم بیرون آورد. صدایی نیست که مرا از رودخانه ی بی رحم لحظه های بی پایان نجات دهد،

صدایی که با من باشد همنفس با من ، هم زمان با من و ...همسفر با من.

باید رفت...باید رفت و باید دید که چه زمان ایستگاه ترنم باعث توقف لحظه های دور

و هیاهوی وحشی دنیا می شود.

باید دید که تا چه وقت تنهایی را در بدترین لحظات سپری خواهم کرد.

تیک..تاک صدای زمان... همه چیز تمام شد...پایان من...